Baltayı vurdular candan özüme.
Oluk gibi akan kanımı verdim.
Gölgeler konmadı, yola izime.
Zalimlik yapanı gözümle gördüm.
Kötülük edene, gül suyu sundum.
Su gibi aziz ol, diyordu annem.
Ömürüm uzadı, sandım oy gardaş.
Sudanda ucuzmuş, bir bela menem.
Yalanın şahına, kandım oy gardaş.
Sütü bozuk namussuza, yem oldum.
Dünyanın ne önü var ne arkası.
Ben doğmadan yorulmuşum, oy gülüm.
Ne adı var ne görülen markası.
Ummanlara sürülmüşüm, oy gülüm.
Artık mutluluğun zamanı geldi.
Aşk gülleri gibi açta öyle gel.
Mor dağların sisi dumanı geldi.
Kartal olda yüksek uçta öyle gel.
Gideceksin belli gurbet eline.
Şu garip gönlüme girde öyle git.
Yaradan şerbeti, dökmüş diline.
Uzanıp bir buse, verde öyle git.
Senden gelen dertler, çöktü başıma.
Güzel gözlerine kurban olduğum.
Şu garip halimi sorda öyle git.
Nedir bunca yoldur çektiğin çile.
Düşünde aklını yor Ozan kardeş.
Tükendiğin ömre dönde bak hele.
Maziyi tarihe sor Ozan kardeş.
Her gören dertli diye tanıyor.
Halkın derdi için ele kalemi.
Yazmak için alıp tutandır Ozan.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!