Dostum sefa sürmez isen.
Bahar yazın olsa n’olur.
Muradına ermez isen.
Sevgi özün olsa n’olur.
Bülbül gibi figan edip saçını.
Yolacaksın diye ödüm kopuyor.
Seni sevmek olan bütün suçumu.
Bileceksin diye ödüm kopuyor.
Sen yolcu olursan, ben olam hancı.
At izi karıştı, itin izine.
Görecekler diye, ödüm kopuyor.
Düşümde gecenin, yattım dizine.
Soracaklar diye, ödüm kopuyor .
Düşünceme meze yaptım şarabı.
Seherde varsamda gül ağacına.
Bülbül görmez diye ödüm kopuyor.
Balı şerbet etsem aşk ilacına.
Halim sormaz diye ödüm kopuyor.
Ayrılık gönlümü dağlara verse.
Çağdaş uygarlığın aydınlık yüzü.
Bilimin güneşi, yolu öğretmen.
Işığa çeviren gece gündüzü.
Bilgi dağarcığı dolu öğretmen.
Sen topraktan ağaca, ağaçtan dala.
Küçük beyinlere emek verensin.
Arı gibi çiçekte, çiçekten bala.
Tarifsiz bahçede gülü derensin.
Bileğiyle donanan, nice beyinler.
Seninle sevindim, seninle güldüm.
Sensiz dünya bana, ar öğretmenim.
Seni bir ana, bir baba bildim.
Şu deli gönlüme, yar öğretmenim.
Cehalet yolundan, ayırdın beni
Dünyanın ucunda bir gül açılsa.
Oda öğretmendir, öğretmen kardeş.
Cehalet yok olup, bilim seçilse.
Oda öğretmendir, öğretmen kardeş.
Sevgiyle muhabbet, gönlünde olan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!