Durak Şiiri - İlke Elmastas

seyrek bir an;
hiç olmayan..

herkesin yüzünde bir ayna,
kendisine ulaşmayan.

otobüs duraklarında termal kalpler,
üşüyen onlarca renkli damar,
yanlış duraklarda durdular.

sonrası bir akşam;
memurlar haritaları katladılar
tezgahlarda balık ölüleri, satıldılar.
bir kadın saçlarını kesti,
bir azı çok yaptılar
sesler yükseldi
sözler kısıldı.

sustuğum sözleri hatırlıyorum
en çok sustuklarımı hatırlayarak
kendime katıyorum anlamı.

köşe başlarında hep sen
diz kapaklarından düşen yaralar gibi
çocuksun.

ıslak gemiler kağıttan
oldu ki bir akşam
su üzerinde yürüdüler.

her şey telaş ve an içinde
köşe başından uzayan bir çocuktun,
hatırlıyorum
en çok sustuklarımı.