Geç kaldı tüm mısralar ve heceler yorgun hala
noktayı tam yerine/koymayan el utansın
sen gençlik çağındasın, ses ver ki ses uyansın
Güç oldu tüm yolculuklar ve geceler ıssız hala
turnayı kuş yerine/koymayan gül utansın
sen çerağ ışığısın, ateş ol ki kor uyansın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta