Yıkılan garip bir han olmuş gönlüm
Uğrak vermez kimseler, gönüllerde söndüm
Bilmezler ki ne ölümlerden döndüm
Dura-dinlene girdim ben bu yola
Anlatamadı bir kişi dahi bana bu yolu
Diyemedi kimse, nur yolunun bir kolu
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta