güneşin balçıkla sıvanmadığı günlerden
bu günlere sesleniyorum:
ey yaratılmışların en üstünü beşer!
iki kere iki ne zaman beş eder?
duyduklarımızı /boşverin/gördüklerimiz bile
rayından çıkmış bir tramvay sersemliğinde
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta