Dur Banu.
O avuçlarındaki kızıllığın adı kandır.
Bu yer, sen gerçek edene kadar yalandır ve sen dur diyene kadar Dicle akar soluk benizli susuz hasatlara.
Dur Banu.
O ellerinle boğduğun melektir.
Cibril, sen söylerken söyler ve sen sustukça vahye aç kalır peygamberler.
Dur Banu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta