Kalmadı gönlümde eski sevincim,
Gülden usandım, bağdan usandım.
Her sabah içimde tükenir gücüm,
Günden usandım, çağdan usandım.
Dertler arkadaşım, keder yoldaşım,
Sustum da konuşmaz oldu gözyaşım.
Ne kaldı dünyada nerde neşem, aşım,
Dosttan usandım, yârdan usandım.
Ne malın kıymeti, ne mülkün tadı,
Zaman aldı benden bütün muradı.
Gönlümde kurudu sevdanın adı,
Baştan usandım, sondan usandım.
Yoruldum dünyanın bitmez yükünden,
Usandım insanların kuru sözünden.
Bir gün elbet geçerim kendi özümden,
Dünden usandım, yarından usandım.
Rabbim, sen bilirsin içimde olanı,
Kimse görmez gecelerde solanı.
Bir avuç toprakmış dünyanın sonu,
Dünyadan usandım, candan usandım.
Kayıt Tarihi : 4.10.2026 19:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!