Dünya Kötü Oldu Şiiri - Kenan Güç Şiirleri

Dünya…
Eskiden bu kadar ağır değildi sanki…
Eskiden insanın içi bu kadar üşümezdi.
Eskiden bir gülüş, bir selam, bir “nasılsın?” bile insana nefes olurdu.

Ama şimdi…
Sanki her şey değişti.

İnsan kalabalığın içinde bile yalnız…
Herkes bir şeylere yetişiyor ama kimse kimseye yetişemiyor.
Herkes konuşuyor ama kimse kimseyi duymuyor.

Peki…
Dünya neden böyle kötü oldu?

Belki de dünya kötü olmadı…
Belki de insan yoruldu…
Belki de insanın içindeki iyi taraf,
gün geçtikçe sessizleşti…

Eskiden ayıp vardı…
Utanmak vardı…
Vicdan vardı…

Şimdi utanmak zayıflık sayılıyor.
Merhamet safdillik sayılıyor.
İyilik, çıkarı olmayan bir şeymiş gibi görülüyor.

İnsanlar artık birbirine “kardeşim” demiyor…
Birbirine “rakibim” diyor.
Birbirine “insan” gibi bakmıyor…
Birbirine “engel” gibi bakıyor.

Dünya kötü oldu çünkü…
insan kendi kalbine yabancılaştı.

Eskiden bir anne çocuğuna sarılınca dünya güzelleşirdi…
Şimdi anneler bile bazen ağlarken çocuklarına sarılıyor.
Çünkü geçim derdi var…
Çünkü umut azalıyor…
Çünkü hayat, insanın omzuna ağır bir taş gibi çöktü.

Dünya kötü oldu çünkü…
hızlandık…
O kadar hızlandık ki durup düşünmeyi unuttuk.

Birinin gözyaşına bakıp
“Ne oldu?” demeye zamanımız kalmadı.

Birinin düştüğünü gördüğümüzde
kaldırmak yerine video çekmeye başladık.

Birinin acısını duyunca
yardım etmek yerine
“bana ne” demeyi öğrendik.

Ve en acısı da şu:

Dünya kötü oldu çünkü…
insan, iyiliği alkışlamak yerine kötülüğü izlemeye başladı.

Kötülük artık haberlerde değil sadece…
Evlerimizin içine girdi.
Telefonlarımızın içine girdi.
Çocukların hayaline kadar girdi.

İnsanlar artık sevgiyle değil, öfkeyle büyüyor.
Sabırla değil, aceleyle büyüyor.
Dua ile değil, şikâyetle büyüyor.

Ama ben biliyorum…
Dünya hâlâ tamamen kaybolmadı.

Çünkü hâlâ bir yetimin başını okşayan biri var.
Hâlâ bir yaşlıya su veren biri var.
Hâlâ “Allah’a emanet ol” deyip içten dua eden biri var.

Ve hâlâ…
Gecenin bir saatinde içi yanarak bu soruyu soran insanlar var:

“Dünya neden böyle kötü oldu?”

İşte o insanlar var ya…
Onlar dünyanın son ışıkları…

Belki dünya kötü oldu…
Ama unutmayın…

Dünyayı kötü yapan şey kötüler değil sadece…
İyilerin susmasıdır.

İyilik susarsa…
Kötülük bağırır.

Merhamet susarsa…
Zulüm konuşur.

Vicdan susarsa…
İnsanlık kaybeder.

O yüzden…
Dünya kötü oldu diye umudu bırakmayın.

Çünkü dünya bir gün düzelirse…
Bir insanın kalbinden başlayacak.

Belki de…
O kalp seninki olacak.