Dünya Şiiri - Raif Kemal Taner

Gönlümün bağında gülleri derken,
Dalımı kökümden kopardı dünya.
Tam huzur bulup da yüzüm gülerken,
Ömrümü elimden apardı dünya.

Doğruyu söyledim, dilsiz sayıldım,
Bin yara aldım da cansız sayıldım.
Kendi vatanımda yersiz sayıldım,
Yolumu çıkmaza çıkardı dünya.

Yükledim sırtıma onca vebali,
Sormadı kimseler nedir bu hali?
Bir kuru yaprağın rüzgar misali,
Savurup uzağa fırlattı dünya.

"" Bütün dertleri yazdırdı da bir kağıda
Katlayıp gömleğin cebine sığdırdı dünya.""