Dünya Şiiri - Güli Canan

Dünya

Bu cihâna geldik geleli,
Gördük nice türlü hâli.
Dünya düştü gönülden,
Fânî imiş cümle hâli.

Nedir bu hırs, nedir bu hengâm,
Ne kalır geriye şöhret ü nâm?
Mâl ü mülk, servet ü sâmân,
Hepsi zâil, geçer devr-i zaman.

Allah’tan gayrı her yol vefâsız,
Mâsivâya bağlanmak beyhûde.
Mevlâ’ya tevekkül, Hakk’a teslim,
Dergâh-ı Rahmân’a ilticâ daim.

Para pul almış yürümüş,
Gönüller gaflete bürünmüş.
Mâsivâ olmuş derd ü sevdâ,
Nice gönül Hakk’tan dönmüş.

Dünya kadar büyümüş dertler,
Peşine düşülmüş nice hevesler.
Gözler dönmüş mâl ü mülke,
Gönüller bağlanmış fani mülke

Allah’tan gayrı her yol vefâsız,
Mâsivâya bağlanmak beyhûde.
Mevlâ’ya tevekkül, Hakk’a teslim,
Dergâh-ı Rahmân’a ilticâ daim.

Âhir zaman çetin zamandır,
İman ehline imtihandır.
Fitne çoğalmış, Hak susmuş,
Gönüller gaflete tutulmuş.

İman ile gönüller ma‘mûr,
Ehl-i Hakk ile gönüller mesrûr.
Hakk yolunda sâbit-kadem,
Mâsivâdan gönül bulur selâmet.

Kur’ân ile gönüller nurlanır,
Sünnet ile yollar aydınlanır.
Dilde dâim zikrullah,
Gönüller uyanır, gaflet son bulur.

Dilde dâim zikrullah...
Gönüller uyanır, gaflet son bulur...