Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Değerli üstadım kıymetli yorumunuz için çok teşekkür ederim umutla bir gün elbette...
Boşuna mı?
Yürekteki yakamozlara vuruluşlarım
Sabahın izdüşümlerini yürekli
Mavilerde arayışlarım...
Elbet bir gün olur... yüreğinize kaleminize sağlık diyorum.
Değerli üstadım kıymetli yorumunuz için çok teşekkür ederim umutla bir gün elbette...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta