Yine sabahın üçü
Göremeden önü
Aldım Düldül,ü
Düştüm yollara
Boş ve amaçsız
Rüzgarda savrulan
Yaprak gibi
Nerde çürüyeceğim
Belli değil
Sorun ne bilmiyorum
İçimi sıkan şey ne
Gidiyorum dört nala
Yuları tutan
Beni boğan mı
Jokeyler hafif olur sanıyordum
Bu omzumdaki yükte ne
Dizlerim çözüldü
Nalım mı düşmüş ne.
Çivisi çıkmış dünyada
Dönüp duran avareyim sadece..
Kayıt Tarihi : 15.08.2026 12:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Dünyanın bunaltan ağırlığı,bende onu tasiyan Düldül.! 2001 Ekim ayı gece saat 3.te yazdım.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!