Düğün Şiiri - Hilmi Eren

Ol Allah’ın emri ile,
Peygamber’in kavli ile,
Muhabbetle sevgi ile,
Düğüne buyurun dostlar.

Düğün salonu tutuldu,
Davetimiz iletildi.
Havai fişek atıldı,
Düğüne buyurun dostlar.

Gelin ve damat sahnede,
Birden koptu bir arbede.
Dolarlar havada yerde…
Düğüne buyurun dostlar.

Damat kerih bir iş yaptı,
Alenen gelini öptü,
Bir alkış tufanı koptu.
Düğüne buyurun dostlar.

Kur’an okurken birisi,
Geçti çıplaklar sürüsü.
Sürüyü izler gerisi.
Düğüne buyurun dostlar.

Memur nikahları kıydı.
Gayet geveze biriydi,
Başıboş kelamlar saydı.
Düğüne buyurun dostlar.

Şahitler bol etiketli,
Ünvanları bereketli.
Hepsi acayip şöhretli.
Düğüne buyurun dostlar.

Başlayınca oyun faslı,
Belli oldu işin aslı.
Acep bunlar kimin nesli?
Düğüne buyurun dostlar.

Kadın erkek karıştılar,
Rezillikte yarıştılar.
Buruştular kırıştılar.
Düğüne buyurun dostlar.

Şu oynayan döne döne,
Umreden dönen kaynana.
Nispet yapar damadına.
Düğüne buyurun dostlar.

Kur’an okuyan soytarı,
Yanında dekolte karı,
Döktürüyor oyunları.
Düğüne buyurun dostlar.

Eren kaldı bir başına,
Şaştı dünyanın işine.
Madem hürmet edilmiyor,
Burda Kur’an’ın işi ne?