Boğazıma düğümlendi acebalar.
Hiçbirşey diyemedim.
Minnet bağladı elimi ayağımı.
Serseri mayıngibi öfkeler.
Sevgimi köreltti tüketti.
İstemedi şiddetli geçimsizlik.
Varlığını muhabbetin.
Darbe üstüne darbe,sen dur sen dur.
Sonra gönülleri sağır eden sessizlik.
Dedikodu,şeytanı mutlu eden mutsuzluk.
Kes kes artık fitneyi lümmeyi şeytaniye.
Ki huzur bulsun alemi insaniye.
Sükût sükût lazım kasırgaya.
Çünkü toz dumandadır,
Ahmak kapanları.
Bezginim suskunum yorgunum.
Sus dünya sus.
Sesin çok çıkıp,
Sükünetimi bastırıyor.
Üzgünüm üzgünlüğümün,
Derunundan çıkamadığım,
Sebebi bahanemi yansıtamadığım içün.
Bir dahaki sefere sebepsiz bahanesiz,
Ziyareti şahanelerimizi yaparız.
inşallah.
Gürültünün lakırdının sesi kapalı.
Olarak geliriz belki yarındanda öte.
İnşallah.
Üzgünüm suskunum sakinim.
Sağırım âmâyım lalım.
Kayıt Tarihi : 3.10.2026 21:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!