İnsan, içinde düğüm düğüm
Bazen de ateşte güğüm...
Ben de öyleyim, içimin korkusuyum
Kaynarım, kaynadıkça demlenirim hep...
Şimdi hüzünlü bir karanfilin kokusuyum; yalnız zamanlarımda ağlarım hep....
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta