Duaya Erdim Şiiri - Hasan Belek 2

Duaya Erdim

Nefsimle dövüştüm ben gün boyunca,
Kalbimden kibiri, hırsı soyunca,
Ezanlar okunup vakit dolunca,
Secdeye kapanıp duaya erdim.

Seherde uyandım Bismillah dedim,
Gönlümü Hakk’ın nuruyla bezedim.
Kendi aczime ben tövbe eyledim,
Niyazımı yüce Hakk'a gönderdim.

​Dünya bir hayaldir, bir duman sarar,
Gözlerim seherde ol Nur’u arar,
Sabırla kuşanmak ruhuma yarar,
El açıp gâibe sinemi serdim.

​Açılan ellerim boş dönmez bildim,
Gözümden yaş döktüm, kirimi sildim,
Mazlumun derdine çareler dildim,
Dostluğun bağında gülleri derdim.

​Hakikat yolunda bir garip kulum,
Ezelden ebede gider bu yolum,
Duaya kalkınca sağım ve solum,
Cânımı Hakk'ın ol yoluna verdim.

​Kul Hasan’ım sözler dökülür dilden,
Sığındım Rabbime her türlü elden,
Geçerim bu fani mülk ile selden,
Hakk'ın her şeyine ben göğüs gerdim.

​Hasan Belek-Akçay
19.09.2026