Bilmem ki; kimin ahıdır bizi bahtsız bırakan
Neyin günahıdır bize gün yüzü göstermeyen
Şu vefasız dünyada gözüm şahit değildir ki;
Karanlığı yaşamadan gün aydınlığa kavuşsun.
Bilir misin nasıl bir gam lal eder insanın dilini
Cemreler düşmese de olur bu yıl bahara
Ne hava ne su ne de toprak ısıtır beni
Sen yeter ki nefes al ben seninle yaşarım
Olsa da içimde kaybetme korkusu
O tarifsiz acını bile özledim
Ne zaman yenik düşsem zamana
Daralır nefesim yavaşlar nabzım
Kısalır birden o yorgun adımlarım
Kırılır hevesim yalnız kalır nefsim
Durulmuştur sular derin denizlerde
Geldi şükür ömrün sıcak yaz günleri
Aydınlanan geceler gelmeyen sabahlar
Dinmeyen şarkılar götürür yeni güne
Gecenin karanlığını bölen alkışlar
Gönüllerde sazlar aşk şarkıları çalar
Yazılacak çok şey var daha
Şiirin ilk mısrasında
Yalnız bırakma
Anla beni,
Tükenmez kalemin hatırına
Yazmasam taşardım
Ne de olsa
Sudan bir damlayım
Yazdım duruldum
Ne de olsa
Tek avuç da toprağım
Ey meleklerin dahi secde ettiği
Kâinatın özü,
İlahi kelamın sözcüsü
Âlemin gözbebeği; insanoğlu
Sen değil misin?
Bembeyaz bulutlarda
Ben sevgi nedir inan bilmem
Başım hiç okşanmadı ki
Gözleri gülmemiş
Bir dilsizim
Bir tükenen ömrümü bilirim
Bir de
Geçmişin gölgesinden çıkılan zor yollarda
Sahte haz kuşatmalarından yaralıyız
Korkularımız süreğen dermansız hastalık
Derman aramaya hiç bir cesaretimiz yok
Oturduğumuz sofralarda ruhumuz hep aç
Kimse bilmez içimdeki düşleri
Yazdığım şiirlerden başka
Sonrası mı?
Hayat işte;
Önemsediğin düşlerin
Yoksunluğunu yaşatır hep insana




-
Mehmet Faruk Ersoy
-
Ercan Vural
Tüm YorumlarTebrikler sevgili abim kalemine yüreğine sağlık.
Az sözle çok şeyi anlatma sanatı olan şiir... Duygularınızı yazıya döktüğünüz bu çalışmalardan dolayı tebrik ederim.