Doyulmaz Aşk Şiiri - Özdemir Koca

Saç bağını dolanda gel pencereme,
Saç bağın dolaşmasın perdeme,
Bu Ay ışığında bir tek yüzün görünsün,
Şefaat eder belki Kıyamette bedenime.

Sen Leyla mısın ey sevdiğim gonca,
Doğduğumdan beri sürdün beni Çöllere,
Sabahım olsan doğsaydın penceremden,
Vebal mi gelirdi bilmem benim Güneşime.

Yıldızlar adını yazıyor göklerde,
Bütün güzeller yüzüstü döküldü yerlere,
Seni yaratana nasıl secde edilmez ki?
Yağmur olsan can verirsin ölenlere.

Özdemir diyor ki kıskanır seni melekler,
Kolların bedel değil mi kanatlı meleklere,
Sende gördüm sevginin ne olduğunu,
Doyulur mu bin yıl geçse sevmene.