Dostun bir eli... Şiiri - Hasan Belek 2

Gözlerim kamaşır, bakınca nura,
Akıl ermez oldu, hikmet-i tura,
Sırtını dayamış, o sabır mura,
Hakk’a kucak açan, dostun bir eli.

​Çöllere düşer de, Mecnun’u geçer,
Dünya çeşmesinden, zehri de içer,
Hangi kul iyidir, melekler seçer,
Hırkası altında, gizlidir veli.

​Üstü başı yırtık, sözleri derin,
Yanan yüreğiyle, sanmayın serin,
Divane deseler, siz ona verin,
Zinciri kırandır, aşkın bir deli.

​Gündüzü geceye, katıp da gider,
Varını yoğunu, satıp da gider,
Dünyayı elinin, tersiyle iter,
Durulmaz önünde, coşkun bir seli.

​Ne saray isterler, ne köşk ne hane,
Maksatları "O"dur, gerisi bahane,
Savrulur külleri, döner toza ne?
Eser başlarında, kavak bir yeli.

​Sözleri inci’dir, lisanı sükût,
Gönül tezgahında, dokunur umut,
Kimi yerde Abdal, kimi yerde Kut,
Sazında titreyen, bamşahın teli.

​Kul Hasan surete, aldanma sakın,
Uzağı görenler, cana çok yakın,
Mahşer meydanında, hele bir bakın;
Kimdir o evliya, kimdir o deli?

Hasan Belek
19 11 2025- Akçay