İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
MÜTHİŞ BİR ELEŞTİRİSEL GİRİŞLE BAŞLAYAN SERBEST ŞİİRİN İKİNCİ BÖLÜMÜNDE TESELLİ BULDUM.
SON BÖLÜMÜNDE KUVVETLİCE YUTKUNDUM.
GÜZEL KURGULANMIŞ...AMA KARDEŞİM SEVMEK İNSANIN EN KUTSAL VE EN DOĞAL HİSSİYATIDIR. VE KİŞİ EMPATİ YAPMADAN BİR OLAY YA DA İNSANI GEREKTİĞİ GİBİ SEVEMEZ.
SEVGİSİNDE KIRILGANLIK VE KESİNTİ OLMASINI İSTEMEYENLER SEVDİKLERİYLE YER DEĞİŞTİRMELİDİR.
NEYSE ÇOK SU GÖTÜRÜR BU MESELE.....
'ŞİMDİ BOYUN EĞMEYİ ÖĞRET UMUTSUZLUKLARINA'
BU GÜZEL DİZELERİN SAHİBİ HARİKA YÜREĞİ OKUMA AYRICALIĞINA KAVUŞTUĞUM İÇİN MUTLUYUM...
SEVGİLERİMLE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta