Dostum Ve Sırdaşım Şiiri - Ümit Arat 2

Rüzgârın estiğinde bir yürekli insan duruyordu,
Dürüst merhametli kalbi güzel adam bekliyordu.
Güçlü, aslan yüreği olan bir insandı,
Gözlerin içiyle anlardı derdini ve sıkıntını.

Gök yüzde o kadar güzel parlıyordu ki yıldız;
Yeryüzündeki en merhametli yıldız sanki.
Sevimli bir kelebek kadar küçük ve sıcaktı;
İkimiz bir elamanını yarısı o yarsın ben gibiydik.

İlk görüşte kalbini sıcaklığını aldığım tek insandı.
Benim gözümde bir abi değildi bir dosttu.
Kalbindeki güzellik gülüşmesindeydi sanki
Yüreğindeki dostuma o kadar sıcaktı ki.

Beni düşünen bir sırdaşım var olduğunu biliyordum.
Gözlerindeki ışığı biliyordu beni asla bırakmayacağını.
Geceler seninle doğdu ay gibi yüreğime.
O kadar masumdu gözlerin içinde bir kelebek.

Güvendiğim birileri vardı koskoca dünyada,
Kalbi temiz dostum, yüreği temiz sırdaşım.
Mutluğumuz en güzel hediyesi aile olmaktı,
Ben onları kanımdan canımda çok seviyorum.