Dostum Şiiri - Bülent Ersin Coşkun 2

DOSTUM…

Karanlık geceler kayboldu gitti
Gün ağardı, seni görünce dostum
Zamandan korkum yok, korkular bitti
Güç verdin yetiştim deyince dostum

Dost deyince dağlar taşlar dururmuş
Dostunu gören hasmın kudururmuş
İki kalpte ahenk ile vururmuş
Dostluğun sırrına erince dostum

Ümitsizlik kendi kendini taşlar
Diz çöker önüne dağlarla taşlar
Can, ölüme bile gülmeye başlar
Dostunla yan yana gelince dostum

Her zaman yanında gördüğün bir el
Dil anlatamaz ki, o kadar özel
Hayat dostla başlar dostunla güzel
Biter güzellikler ölünce dostum

Baksan tuzla şeker aynı görünür
Zaman yıkamazsa nasıl bilinir
Beraber her türlü yolda yürünür
İflah etmez kuşku düşünce dostum

Dostum senle derde derman olurum
Sonu ölüm olsa, ferman olurum
Cennet olsa kapısında dururum
Mutluluk beraber girince dostum