Cemalin gözümün önünden gitmez
Hasretin sızlatır, nerdesin dostum?
Bendeki bu sevda ölünce bitmez
Kalbimin özünde, serde’sin dostum.
Dikenli bağlara çiçekler ektin
Dermanı olmayan dertleri çektin
Sonunda bayrağı firağa diktin
Gönlüme ulaşmaz yerdesin dostum.
Keder kapısında tahta eşiktin
Yara bere idin, delik deşiktin
Tepeden tırnağa Hakka aşıktın
Erdin muradına, yar’dasın dostum.
Bir duvar dibinde tanıştık senle
Hak kelamlarını konuştun benle
Yanaktan gözyaşın düştüğü an’la
Anladım gurbette dardasın dostum.
Bazen taşta yattın, bazen ağladın
Bazen nehir olup aşka çağladın
Kimse bilmez canı nasıl dağladın
Bir ben bilirdim ki har’dasın dostum.
Bir gün geleceksin uzak diyardan
Haber vereceksin o güzel yâr’dan
Pir sultanlar gibi çekip de dar’dan
Düşüpte ölmeme perdesin dostum.
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 22:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!