Ben ne kadar istemesemde yine yalnızlık adlı rüzgardayım
Ellerim titriyor anlaşılan çetin geçecek fırtına
Bir o hasretten bir bu gurbete savruluyorum deli boran misali
Sanki erişeceğim bu sefer dünya denilen seyr-i alemin firkatına
Nerede açtıysam gözümü riyayı yalanı gördüm
Ne zaman titrediysem can verir gibi karşımda azraili değil şeytanı gördüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta