Dostlar Ürüyen Ürüsün. Şiiri - Zeki Günay

Zeki Günay
194

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Dostlar Ürüyen Ürüsün.

Dostlar ürüyen ürüsün,
Allah der bırak yürüsün.
Elbet bu yolun sonunda,
Ürüyen kimmiş görürsün.

Fener ışıksız gerekmez,
Hücre zindanmış farketmez.
Sen Allah'a sığın yeter,
Isıracak diş göstermez.

Düşmana ne lazım kemik,
Tavşan kanında bir demlik.
Düşman horoz olmuşsa,
Hazır duruyor yem yemlik.

Yatacaksan işte döşek,
Kimler dost kimler eşek.
Açma dost gönül yaramı,
Düşman görmesin deşecek.

Perdeyi çekmiş evine,
Abdestsiz Allah diline.
Almış Kuran-ı eline,
Okumuş kendi kendine.

Suyum yok ne gerek tasa,
Hani kanun hani yasa.
Cepte kalmadı bir tele,
Devlet soyan nerde kasa.

Dürüstü vururlar taşa,
Bakmazlar gözdeki yaşa.
Adalet varsa nerede,
Haklı öle haksız yaşa.

Değirmene taş vurdular,
Ekmek verdim de doydular.
Herkes sever göründü de?
Kalbime yılan koydular.

Normal yılan olsa tamam,
Bu yılandan korkun aman.
Zehri kalbe tesir eder,
Sürünsen de kurtulaman.

Ey Kul Zeki nedir halim,
Sorma kalbim insan zalim.
Her geleni dost yar sandım,
Dostum güldü vurdu yarim.

ŞAİR YAZAR= ZEKİ GÜNAY
18.10.2018

Zeki Günay
Kayıt Tarihi : 24.10.2020 19:30:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Anlayan anlar sizce anlayan anlamaz mı?

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!