Yaşadım belki bir ağaç gibi,
Ama dallarım hep şendi,
Tek değildim üstelik.
Nisan yağmurları yağardı.
Doğa ana bana iyi bakardı.
Ama birgün eli baltalı insanlar geldi.
Birkaç darbeyle her şey tamamdı.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bende dal dal açardım,
Yağmurda şarkılar söyler,
Dostlarıma dallar uzatırdım.
Evet bir ağaçtım tek
Ama bir ormandım yürek yürek
Ağaç kurudu
Dostlar unuttu............hayır unutmadı..ne deimişti ustam yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür yaşamak bir orman gibi kardeşçesine sımsıkı ve böyle olduğu sürece hiç bir fidanı kesemeyecekler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta