DOSTLAR
Gülüyordum dostlar, çiçeğin kar altından çıkışı gibi.
Güneşin okşaması, kuzunun melemesi gibi.
Gökyüzünde kuşların süzülüşü gibi.
*
Okuyordum dostlar, gözün bir gözden sezişi gibi.
Harflerin kelimelerde akışı gibi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta