Dost olalım dost Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Hak yolunda yanan candan olalım,
Eğriyi doğrultan dosta varalım.
Kırık gönülleri gülle saralım,
Yarasın sarana dost olalım dost.

Bir lokmayı bölüp aş eyleyene,
Geceyi gündüze eş eyleyene,
İnsanı insana kardeş diyene,
Sofrayı kurana dost olalım dost.

Makamla, parayla övünmeyene,
Kul hakkı yiyip de semirmeyene,
Doğruyu söyleyip çekinmeyene,
Hakkı gözetene dost olalım dost.

Kibir denen dağı yıkıp geçene,
Alçak gönüllülük tacı seçene,
Ektiğini şükür ile biçene,
Kendini bilene dost olalım dost.

Verdiği sözünde hep dimdik duran,
Dostunun kapısın vefayla soran,
Darda kalan cana yardıma varan,
Vefa gösterene dost olalım dost.

Fırtına kopsa da eğilmeyene,
Mazlumdan yüzünü çevirmeyene,
Zalimin önünde diz çökmeyene,
Yiğitçe durana dost olalım dost.

Toprağa umudun tohumun eken,
Yarınlar uğruna terini döken,
Gönüller arası duvarı söken,
Barışı derene dost olalım dost.

Bir gün göçüp gider bütün kervanlar,
Geride kalır hep güzel nişanlar.
Kasapoğlu der ki: Hakk'a koşanlar,
İzlerin sürene dost olalım dost.