Dost Dediğim Şiiri - Serkan Erkan

Serkan Erkan
51

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Dost Dediğim

Yine sokaklar ıssız ve karanlık.
Yüreğimde şimşekler çakıyor,
Acıyla yere düşen her damla,
Sanki, sanki acımı paylaşıyor.

Ve parçalıyor içimi yağmur.
Akan her damlada kan tanecikleri,
Artık bitsin bu işkence dur!
Yağmasın artık yağmurlar ve akan kan tanecikleri.

Yürüyorum durmaksızın sokaklarda,
Bir yanımda park, bir yanımda eski dost Marmara,
Sanki özgürlüğe uçuyordu martılarda,
Sesleri bir çığlık gibi kopuyordu gönül yaramda.

Martılarda küsmüştü bana,
Gidiyorlardı ardına bakmaksızın.
Durun! Bağırıyorum avazım çıktığınca,
Kim duyar ki seni, bu dünya batsın,
Batsın bu dünya…

Ve yağmur durdu!
Acımıyordu artık gönül yaram.
O an bir umut doğdu,
O umut benim sevdam.

Sevdam bir kor gibi,
Yakıyor sanki içimi.
Ufukta güneşim aydınlığı,
Ve Marmara bana yine kucak açtı.

İşte yine geliyor,
Endamı içimi titretiyor.
Gözlerinde ela bakışı,
Beni ölesiye cezp ediyor.

Yaklaşıyordu her saniyede,
Ve tekrar karardı İstanbul.
Bu sefer oydu aldatan iskelede,
Oysa ne kadar ümitlenmişti bu günahkâr kul.

Şimdi gerçekten kör olduğumu hissettim,
Kördüm, çünkü bu güzeli işlettim.
Layığımı buldum,
Bir gülüm vardı, işte onu soldurdum.

Boğazım düğümlenmişti,
Gözlerim kenetlenmişti,
Ne duyuyor, ne konuşuyor, nede görüyordum artık,
Eski dost geliyorum, yine aç kucağını artık.

İşte hayat gerçekten karardı,
Çünkü oda beni aldattı…

Serkan Erkan
Kayıt Tarihi : 12.4.2013 18:50:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Okuduğunuz şiirin 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu gereği kaynak ve yazar ismi kullanılmadan paylaşımı yasaktır! Eser sahibi tarafından tescillenmiştir. Yazılış tarihi 28.03.2002

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!