Dost bildiğim insanlar

Muzaffer Tekbıyık
19

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Dost bildiğim insanlar

Bir zamanlar canım dostum dediğim
Nasıl ocağımı söndürdü yarap
Sevgisine dost dost diye yandığım
Beni daldan dala kondurdu yarap

Gezdim gurbet eli bunca diyarı
Çile yollarında yoruldum gayrı
Düşene kimsenin dokunmaz hayrı
Düştükçe vurdular belime yarap

Işıksız doğasız güneşsiz kaldım
Döküldüm yollara acıyı sardım
Ben neye ağladım kimlere yandım
Yandıkça güldüler halime yarap

Kapandı yüzüme çaldığım kapı
Akıttı gözünden dilinden tipi
Bazen tayfun bazen kasırga gibi
Estikçe ciğerim yandı be yarap

Dallarımı kuruttu,güllerimi kuruttu
Beni çamura attı,dost bildiğim insanlar

(17.05.2004)

Muzaffer Tekbıyık
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Alaaddin Uygun
    Alaaddin Uygun

    yüreğine sağlık

  • Sabiha Serin
    Sabiha Serin

    Saygıdeğer hocam
    Bu muhteşem eseri ne yazık ki ancak yeni okuma şansım oldu,iyiki okumuşum.MUHTEŞEMDİ.
    Yürekten kutluyorum sizi.Saygılarımla..

  • Melike Asodes
    Melike Asodes

    Tebrikler; Böyle güzel bir şiirin bu kadar yıl yorumsuz kalması ne üzüntü verici.

TÜM YORUMLAR (3)