Dostunu bil divane gönül, düşmanı bil sen
sûreti dost görünür takınır düşmanca zân
her gülen çehreyi sanma ki sever candan
en derin yara sille vurulur en yakınından
dostun gönlü çağlayan pınarlar misali
sever candan; katıksız duru ve safi
kendi pâk sînesi gibi sanır herkesi
Bul vuslat anında arar Hâk nefesini
sözde dost görünen, gönlünde olur hesap
kimi saf sessiz amma duası hep sana hitap
kimi yanındadır, gönlü soğuk pek bir ırak
kimi gurbette ,canına nefes kadar yakın
miskin divane fânî kimseden vefâ dileme
gördüğün her yüzde hakîkat saflık arama
sabır asıl nasibin, edepse senin hazinen
Hâkk rızâsına râm olsun gönlün her hâlin
şu dünyayı bir nefes aşıp geçer erenler
bir tek nazar ile nice sırdan sırra ererler...
ne bir mal ister onlar, ne de bir ferman
Hakk aşkıyla yanarlar her dem, her an
rıza şehrine doğru yol al yürü ey gönül
fânîden el çekip bâkî olan hûdâ'ya gönül
ne hısım vefâsına bak, ne düşman sözüne
çevir yüzünü tez kimsesizler kimsesi'ne
şer odaklı kapılar kapanır elbet bir zaman
Mevlâ'nın râhmet kapısı kapanmaz inan
kuldan medet umma sakın, Hâkk'a var
kimsesizler kimsesi'ne candan gönül ver
ne hısım kaygısı kalsın, ne dünyanın nazı
yeter ki nasip olsun yüreğe Mevlâ rızası
bir damla aşk-ı ilâhî ile yansın bu gönül
Rıza şehrinde nihayet son bulsun ömür...
Kayıt Tarihi : 11.11.2026 10:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!