Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel yoruma çok teşekkür ederim Mustafa Bey.
"Dile, ele, bele..."
Bunlara sahip dost,
Bir de "kardeş gibi", samimi,
Yakın..
Daha ne ister insan,
Tebrikler Fahri Bey..
Güzel yoruma çok teşekkür ederim Mustafa Bey.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta