Dost Şiiri - Kasım Kobakçı

Güvenip sırtımı döndüğüm o dost,
Meğer pusudaymış eliyle kırmak,
Almış elimden de derimi, post,
Yüreğime derin bir mızrak vurmak.
*
Sözlerin hepsi de kocaman yalan,
Kör düğüm misali etrafı sarmak,
Elde avuçta ne varsa talan,
İçeride gizli bir ateşi yakmak.
*
En yakın bilip de sırrımı verdim,
Sırtımdan vururken yüzüme bakmak,
Ne garip bir oyun, ne acı derdim,
En mahir işidir kazığı atmak.
*
Kalmadı geriye huzurlu bir düş,
Her şeyi temelden yeniden yıkmak,
Yüzündeki o sahte, o acı gülüş,
Beni bu boşlukta öylece bırakmak.