Hep doruklardayım ben...
Aşkın en yücesini de yaşadım
acının en yoğununu da,
severken sevdiğimden de ayrı kaldım,
karanlıklarda iken nurlu sevdalara da daldım.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Mutlu olunca ruhum bulutların üstünde raksetti
acı çekerken, yüreğim kanadı, eridi, bitti.
Severken, dünyayı sırtımda taşımaya razı oldum
Sevildiğimi duyduğumda, dünyada bir deli mecnun oldum.
Ama...
hep doruklardaydım ben.
Bence harika olmuş Betül, çünkü yaşam, yaşanılası olduğu denli anlamlıdır. O doruklardaki yaşamın da oldukça anlamlı olmuş diyorum. Nasıl ki sevginin ve tutkunun doruğundan akan can suyu yeni bir insana can katıyorsa, o yaşanılan anların değerini yansıtan dizelerle sunmuşsun o duıyguları. Acıları dakatarak.
Ben yüreğine sağlık diyorum.
Bu arada, onca dil bildiğini yazmışsın ama sevginin dili başka bir şey. Sanırım orada da varsın.
Kolay gelsin o halde.
en benmerkezci şiiriniz bu...ama ne güzel insan hep olmak istediği yerdedir doruklarda olun ve hep orda kalın...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta