İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Ölüm teması.
İki şairin izdüşümleri var şiirde..
Necip Fazılın,
Yağız atlı süvari koştur atını koştur
Sonunda kabre çıkar bu yolun kıvrımları
şeklindeki noktalaması çağrışım yaptı ilkin...
Öte yandan şiirde geçen, ''demir atmak'2 ve ''süzülüp geçti limandan'' gibi nitelemeler nedeniyle de Yahya Kemalin ''Sessiz Gemisi'' ile çağrışım yaptı zihnim..
Bununla birlikte şiirin ''mümeyyiz'' bir vasfı olduğu da bir gerçek.
Ayrıca,şiiri okumak için iki kelimenin anlamını özel terminolojisinden bilmek gerekiyor.
Çok kullanılan manalarından daha çok şiirin konusuna yönelik özel anlamları ile anlaşılması gerekiyor çünkü bu kelimeler. Bir sözlük araştırması yaptım
SAİKA Yıldırım. Ölüm, mevt. * Nüzul ateşi. * Semadan gelen şiddetli ses. * Mühlik ve azab. * Bulutları sevke vazifeli melek.
RADİFE Kıyametteki ikinci Sur'un ismi. (O'nunla bütün ölüler hayat bulurlar.)
Mitolojik bir arka fon..
Oldukça haşyet ve heybetli bir sunum..
Keşke güne değeni (aktüeli) insanlığın bilinçaltısı olan mitolojilerle buluşturan göndermeleri de olsaydı şiirin..
Belki de böyle bir yön aramak şiirde benim bir saplantım..
Sevgilerle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta