Karadan karaydı o şubat günü
Geçti filim gibi geçmişin dünü
Unutmaz yaşayan asla bugünü
Şubatın soğuğu esti de geçti
Artık her şey için belki de geçti
Her şey rutininde giderken bir an
Yer yarıldı koptu değişti devran
Kızılca kıyamet feryatla figan
Çaresiz çığlıklar yürek dağladı
Ana bacı kardeş her gün ağladı
Sanki her bir yanım ateşten çember
Yayıldı dünyaya o kara haber
Yuvalara düştü hüzünle makber
Söndü ocakların kalmadı feri
Kolon kesenlerin işte zaferi
Bir damla su ile ekmeğe muhtaç
Zengini fakiri o soğukta aç
Dizilmiş mevtalar sayamadım kaç
Gözümde canlandı geçmişin izi
Yalvarırım Rabbim sen koru bizi
Kimisi mutluydu kimisi mutsuz
Gece dört on yedi her şey umutsuz
“Kimse var mı” sözü kaldı yanıtsız
Dargınlık kırgınlık kaldı mahşere
Üç günlük dünyada kırma boş yere
Kayıt Tarihi : 6.2.2026 22:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Eshatlahece.blogspot.com
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!