Dönüş Şiiri - Enis Tunçer

Hüznün hüküm sürdüğü bi gece omzu yamalı eski ceketimle demli çayına gelirim...
Gülümseyişinin gizemiyle karşıla dökülmüş halimi...
Güllerine hasret serilmiş bahçende dinleneyim az...
Cenneti hatirlatan rüzgarını özlemişim...
Uyuma dur nemlenmiş kirpiklerinde nefesleneyim...
Derin bi offf çekeyim sensizliğe inat...
Karanlığın sakladığı bahçendeki mezarımda senin bastığın toprakta ezileyim...
Sus...sukunetinin faslını fısıldasın gece..
Titriyorsun sen...Tutuşturduğum alevmi küllendi söyle...
Çayınında muhabbetininde demi tutmamış...
Şefkat ile toprakla buluşturduğumuz karanfil koparılmış...
En kuytu yanımda filizlendirdiğim sen..
Son baharın avucuna tutunmuşsun...
Taakatsiz kaldı bedenim ama kalkabilirim dokunma lütfen
gitmeliyim....
Benden sonra muhabbetinin demine gelecek olana söyle sahipsiz mezarımı kaldırsın yerinden...