Bölündü gözlerimden, bölündü hep damlalar.
Gitti artık gelmedi geçti güzelim yıllar.
Sakladım sırlarımı, taşlara yazdım anılarımı.
Çıkıp da gelirsin diye, bekledim yollarını.
Umutlarım tükense, bastığım toprak dikense,
Bir gün çıkıp geri gelse, af dilese neye yarar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta