Döngü Şiiri - İsmail Uysal

Eylül, ekim, kasım bir de özlemin
Sonbahardı, güz de derler bilirsin
Alevin ruhumu dağladı demin
Rüzgar dinmiş koru harlar bilirsin

Namert vadisinde yüreğini ört
Dile gelmiş sözü aklın ile tart
Bugün derman olan yarın olur dert
Kah güç kah zaaftır sırlar bilirsin

Aşk bir muamma ki yük olur serde
En mutlu anında düşürür derde
Vuslatı aklını zail eder de
Firakı yüreği zorlar bilirsin

Zaman aynı kalmaz döngü değişir
Senaryo dönüşür, kurgu değişir
Senden olanların rengi değişir
En çok onlar seni horlar bilirsin

Bir gül, bir bakışla unuttur dünü
Bir gül, bir zulmetten kurtar bir günü
Alma yüzümdeki tebessümünü
Mehtap, Güneş varsa parlar bilirsin

Eylül, ekim, kasım; ardısıra kış
Varlıktan yokluğa derin bir akış
Ovaya can verir dağdaki nakış
Dağlar şakağından terler bilirsin