Döngü Şiiri - İlke Elmastas

kalbinde yürüyen
gözlerim, sıkıca ardışık
gözlerim,
düşürür mü bizi
bir yağmur daha
sönerken,
ve elbette ben yine beklerim,
yağmur gider.
kurumuş otların arasında zarif bir rengi gövdesinde tutan bir çiçeğin ezilmeden önceki sararmış yüzü gibi
ayaklarım kendi halinde bir yolcu iken
ne büyük hata yapar baharın kılıcı gibi keskin
gidişlerimle, sarısını ezip kıran bir bahar çiçeğinin..
sanrısında hata yapar, doğmak gibi.
oysa görür hallerim
kalbinde ileri geri atmak yerine
tüm engelleri
tüm tatlarını hatırlıyorum çocuk mevsimlerinin
yetişkin bir kadın gibi kırıyorum tüm o geçmişi
dilimde ağzımda çocukluğun,
birazı öpülmüş geçsin diye acıların
ancak sen hep yetişkin bakarsın
biraz et biraz daha ışıltılı gel gitlerin
hep bütün bütün geçsin diye o ince öpüşlerin...