Ne seviliriz, ne özleniriz.. küçük bir anı olarak adanmış ruhların, bayatlamış sözlerinden geçip gideriz..
Aniden ve yavaşça...
Boğazımızda düğümlenen, yutkunamadığımız canımızın yandığı ne varsa sirayet ederler..
Acı ve aşkla..
Biz sevenleriz, ruhsuzlarız.. nefessiz kalıp tenimizin buz kestiği, bir ruh için her şeyi yeğleriz lakin korkarlar, fazla sevgiden...
Fazla sevgi, harcı fazla koyulmuş tuğla çimentosu gibi temeli sarsarmış çünkü kimse hak etmezmiş. her şey, yaşanan her şey,derin mazilerin ruhlarında imar-ı virana dönüşsün...
Nefret ve özlem ile....
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta