Dönemem Eski Günlerime

Sen gittin, mevsimlerde sustu içimde,
Hüzün bıraktın kalbimin derininde.
Ama güzel adını sildim yıllar içinde,
Kaldın kapanmayan yara gibi bende.

Yıllar önce gökyüzümdün, baharımdın,
Yanık gönlümün en güzel yarasıydın.
Şimdi geçmişten kalan bir hatırasın,
İçimde dinmeyen sızı gibi kaldın.

Bir zamanlar ömrümde açan çiçektin,
Gönlümün en güzel yerinde sevgiydin.
Artık kalbimin içinde yoksun, gülüm.
Şimdi uzaklarda kalan bir düş oldun,

Kırık düşler kaldı bu avuçlarımda,
Güzel adın yok artık dudaklarımda.
Gelsen bile gülüm, eski biz yok artık,
Kül oldu yıllar içinde sevdamızda.

Şimdi ne bir sitem var, ne de bir isyan,
İçimde var yalnızca derin bir hicran.
Sevmek bazen susarak çekip gitmektir,
En ağır vedayı yapar sessiz kalan.

Artık aşkın değilim, bunu bil gülüm,
Ne sana kızgınım, ne sana küskünüm.
Bir zamanlar sendin bütün dünyam benim,
Şimdi aramaz artık seni bu gönlüm.

Bir gün yolun düşerse geçmiş mazime,
Gelip bakma sakın mahzun gözlerime.
Seni çoktan affettim, güzel çiçeğim,
Ama dönemem ben, eski günlerime.