Döndü gönül Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Bahar geldi, güller açtı
Daldan dala döndü gönül
Kalp tutuştu, alev saçtı
Yoldan yola döndü gönül

Sevda düştü, yandı sine
Meyletti bir nazenine
Daldı aşkın derinine
Koldan kola döndü gönül

Dünya için saray kurdu
Altın için kılıç vurdu
Gölge ile avunurdu
Maldan mala döndü gönül

Zaman bir sel olup aktı
Her kıyıya hasret baktı
Umut diye çıra yaktı
Saldan sala döndü gönül

Güz erişti, soldu yaprak
Bekler oldu kara toprak
Yeşil bahar kaldı ırak
Yıldan yıla döndü gönül

Kapı kapı yaya koştu
Dost sözleri dilde hoştu
Yürekleri ama boştu
Kuldan kula döndü gönül

Kaderini sordu taşa
Ne yazılmış ola başa
Bel bağladı hep de boşa
Faldan fala döndü gönül

Dünya balı zehir kattı
Nefsin balın yere attı
Kasapoğlu aşkı tattı
Baldan bala döndü gönül