Dolunay. Halosu. Şiiri - Arzu Alhan

Yürüyorum gece köyünden
Tarladan ve yoldan.
Dolunay parlıyor.
Halosu uzandı yarı göğe kadar.
Ben şarkı söylüyor
Ya sessiz ağlıyorum.
Burda değilim hiç,
Bedenimse bir kap sadece,
Mühürlenmiş şişe,
Su dolu bir güğüm,
Ya gümüş ya bakır.
Ben ise
Ateş ruhuyum
Hapiste
Binlerce gündüz ve gece.
Kim anlar, bırakır
Geri dönüşümü beklemek için?
Kim kabul edecek
Herşeyin durumunu
Allah'tandır diye
Ve sevip severken
Pat diye terk etmez sonunda?
Meğer vazgeçmek kolaymış...
Ya güçlü olmak,
Mümkün mü
Bunun yerine?

***