Prototip saadetler zincirinin kayıp kısırlaştırılmış döngüsüdür
Kollarımızın bambu dalı çaresizliği
Kapanamayacak yaralarımızı kapatan kaplayan boşluk uzar da gider
Sevimli mi görünün yalnızlığımız oradan
Umursamaz görünen artık büyüyemeyecek yaşlı gözbebekleriyle bakınca
Kollar yıllarını verip özel birisi için dolu dolu boşluklar yaratınca
Uyunmaz artık geceleri yalnız
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta