Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Ben az muhalif miyim bilmem? Bir şiirimde yazmıştım, anımsadım... 'Aşk, göz göze dokunmaktır/ İnsan aşkına mutlaka dokunmalı' diye...
Amaa.. Dokunmaktan dokunmaya fark var... Kimi 'dokunur' hiç incitmez.. Sevgisinin gücünü bilir, asla bir başkasına dokunamaz artık... Kimi dokunur, herşey biter! Ortada kalır aşk, kimsesiz... Böylesine ne denir ki?
Şaire demiş.. Ben de hak verdim... 'Dokunulamayan kalın' bence de... Hakedeni bulana kadar...
İçtendi, sitemdi, güzeldi.. Kutlarım Nilüfer Hanım..
yüreğine sağlık nilüfer hanım..çokoookkk güzel yazmışsınız..kutlarım..:)
yüreğine sağlık nilüfer hanım..çokoookkk güzel yazmışsınız..kutlarım..:)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta