Dokun bana Şiiri - Wolf Son

Dokun bana,
Sadece parmak uçlarınla değil
,Ruhunla...
Öyle bir dokun ki,
En derinlerimde hissetmeliyim o ürpermeyi;
Yansın tüm benliğim
,Küle dönsün geçmişim,
İçimde tortusuz, sadece sen kalmalısın.
Sil dünyayı gözlerimden,
Zihnimde gölge kalmasın;
Tut beni uçurumun eşiğinde,
Henüz düşmeden,
zaman dururken.
Ve kenetlensin parmaklarımız
,Ellerimiz birbirine mühürlensin.
Sarıl bana,
Hücrelerin usulca kanıma karışsın;
Öyle bir dol ki içime,
Zerremde yabancı bir iz kalmasın.
Dokun bana tüm duyularınla,
Tenin ötesine geçerek;
Sar sımsıkı, kelimeler sussun
,Sadece bakışalım
,Gözlerin gözlerimde sussun.
Hissettir varlığını
,Mesafeleri aşalım,
Bedenin sınırlarını yıkarak.
Ruhun, bir nehir gibi süzülsün ruhuma;
Cisimsiz, zamansız buluşalım geceler boyu.
Erisin iki varlık, tek bir nefes olalım;
Yüreğim, bir emanet gibi değil
,Ait olduğu o kadim yerde,
Yüreğinde atsın.