Doğuştan Aşılmış Şiiri - Fikret Adımol

Yıldızların da dağları var
doğuştan aşılmış,
hangi dağ var ki
yıldızdan aşınmış.

Bilinmez yıldızlar,
dağa dağdan uzak,
insan düşse dağdan
yıldız mı tutacak?

Dağın içinde dağ,
yıldızın içinde şua,
mealde insan
manada muamma.

Yıldız toz olmuş
karışmış kalabalığa,
insan doğumuyla
başlamış fırlamalığa.

Yıldızdan dağa,
dağdan insana,
nasıl bağlarsan
öyle bağla.

Yıldız insan,
dağ insan,
insana insan,
insan mı insan!

İnsandan insana,
dağdan dağa,
yıldızdan yıldıza,
durma, uza...

Dağ ya da yıldız
ya da değiliz,
insan ya da bebek,
sadece eceee!

Uzunca uzan
uzan, durma,
ya da dur,
istersen durma!