Doğumdan Ölüme Şiiri - Hüseyin Kara 1

Masumiyet biter çocukluk yaşta
Daha ilk adımda çileler başlar
Omuza yüklenir o ağır taşlar
Oyunlar yıkılır kurulan bağda

Gençlik ateşiyle kaynar o kanlar
Umutlar kırılır gözler yaşlanır
Emeği sömürür zalim olanlar
Gelecek adına tükenir anlar

Kırklı yaşlar vurur orta yaş derdi
Saçlara ak düşer yüzler buruşur
Geçim kavgasıyla yürek tutuşur
Zalim bu düzen de belini gerdi

Ellide yorulur o yorgun beden
Yalnızlık sofrada zehiri aşlar
Vefasız dostların hepsi de taşlar
Altmışa varınca sorarsın neden ?

Yetmişte bükülür insanın beli
Terk edilmiş evde ömürler kışlar
Vefasız evlatlar yarayı taşlar
Dışlanır yaşlılar savrulur yeli

Kördüğüm der hayat acı bir masal
İnsanı tüketir o sahte başlar
Toprağa girince diner telaşlar
Doğumdan ölüme bitmez bu vebal...

Hüseyin Kara Çayeli